Ellen stelt goede vragen, is gedreven, direct en sensitief. Deze combinatie zorgt ervoor dat vraagstukken helder worden, een juiste benadering krijgen en je in je kracht word gezet. Hierdoor hoor en ervaar ik ook het motto: "Niet te veel lullen (en denken) , maar doen !
Op mijn werk was een vacature die door mijn hoofd bleef spoken. Zou deze baan de volgende stap in mijn loopbaan kunnen zijn ? Omdat ik er niet uit kwam, heb ik coaching bij Ellen aangevraagd. Juist door aan de slag te gaan met creatieve werkvormen kwam voor mij het juiste antwoord. Die vacature paste niet bij mij, maar ik heb nu wel de baan gevonden die bij me past !
Wat drijft mij ? Die vraag kon ik echt niet beantwoorden. Ik werd vooral geleefd door mijn gezin en mijn drukke werk. Ik heb dit – samen met Ellen- onderzocht en door de gesprekken werd dit heel helder. Ik heb stappen gemaakt om mijn werk anders in te richten en thuis meer tijd voor mezelf te hebben. Dat heeft me energie en veel plezier opgeleverd
Ellen is confronterend , wist de vinger op de zere plek te leggen en wist me in beweging te krijgen om eindelijk eens de stap te maken naar een andere baan. En die heb ik nu.
Ik vond het best spannend om een afspraak te maken en het over mijzelf te hebben. Tijdens het eerste gesprek voelde ik me gelijk om mijn gemak door de rustige en open houding van Ellen. Door haar kritische vragen zette ze me gelijk aan het denken, precies wat ik zocht!
“Ik heb last van de onzekerheid op mijn werk. Ik weet niet waar ik aan toe ben en dat maakt me onrustig “.
Er zit een stevige man tegenover mij. “Wat is er onzeker op je werk ? “ vraag ik.
“Nou , we zijn bezig met een project die nog een jaar duurt. Als dat project is afgelopen, weet ik niet of ik nog werk heb. En of ik mag blijven”. “Wat wil je zelf ?” vraag ik. Hij kijkt me vertwijfeld aan.
“Wat ik zelf wil ? “ Het valt stil. Hij kijkt naar zijn handen en het blijft stil. Ook ik blijf stil, afwachtend.
Ze komt huilend binnen.
“Ik wil dat het stopt.”
“Wat moet er stoppen?”
“Het huilen. Ik huil de hele dag. Dat kan toch niet? Het moet stoppen. Jij gaat me helpen.”
Ze vertelt: haar zus is ernstig ziek. Ze heeft geen energie voor praktische keuzes. En haar paard heeft ze moeten laten inslapen.
“Ik weet heus wel dat ik verdrietig mag zijn,” zegt ze.
“Maar niet de hele tijd. Ik huil zelfs in de supermarkt. Ik wil dat het stopt.”
“Dan stop je toch,” zeg ik.
Ze wordt boos.
“Ja. En dat lukt dus niet.”
