Blog
Tip voor je loopbaan
Weet jouw leidinggevende wat jouw ambities zijn ? Wat je graag zou willen binnen je huidige baan en waar je in zou kunnen of willen groeien ? Ik hoor vaak van mijn klanten terug dat ze dit verteld hebben tegen hun manager. Terloops. Tussen de bedrijven door. En de manager heeft er niets mee gedaan. Sterker nog, je ziet opeens een vacature binnen het bedrijf die precies bij je past. Geen hond heeft aan jou gedacht of gevraagd of het iets voor je is. Zelfs niet je manager.
Loopbaancoaching & rouwbegeleiding bij een ziekte
Ze wordt ziek. Reuma. Een ziekte die niet meer overgaat en die grillig verloopt. Soms heeft ze er veel last van en soms lijkt het zelfs te zijn verdwenen. Ze is vastberaden. Leest zich suf over het onderwerp, zit in lotgenotengroepen, heeft de beste arts in Antwerpen en volgt een dieet wat haar ondersteund. "Ik wil nu nog de ijsbaden eraan toevoegen. Het schijnt enorm te helpen".
Rouwen om iets wat er niet is en nooit is geweest
Tijdens mijn intervisie stelt een collega een mooie vraag: “ Hoe kun je nu rouwen om iets wat er niet is en nooit is geweest ? “ “ Omdat ik er elke dag aan herinnerd word” hoor ik mezelf zeggen. Mijn kinderwens is groter dan het kind alleen. Ik wilde ook moeder worden.. Zwanger zijn, op zwangerschapsyoga, me trots voelen op mijn bolle buik, bij de andere moeders horen, op het schoolplein staan, ‘roering’ in huis, jong blijven door mijn kinderen, mezelf terugzien in de kinderen en mijn vriend als een vader leren kennen.
Werkplezier
Het lijkt zo makkelijk. Het leven te leiden zoals jij dit wilt. De baan waar je happy van wordt en energie overhoudt. Doe jij dit ? Misschien kriebelt het, weet je dat je het anders wilt maar lukt het je nog niet om een volgende stap te zetten. Of je wilt het wel anders, maar je hebt geen idee wat of hoe. Dit kabbelt al een tijdje, laait af en toe op, maar de stap echt nemen doe je niet.
Afscheid nemen
Afscheid nemen van je ouders doe je steeds een beetje. Wanneer je bijvoorbeeld merkt dat het lopen slechter gaat, het geheugen gaten vertoont of gewoon omdat je ze ouder ziet worden. Je weet dat het ergens gaat gebeuren, ziet tekens dat ze ouder worden en staat er vooral niet te lang bij stil. Want die gedachte is ondraaglijk. Vrouwen die niet vanzelf zwanger worden, nemen (onbewust) elke maand afscheid van de mogelijkheid dat het gaat lukken. Elke maand komt deze gedachte voorbij , om het vervolgens snel weg te drukken. Want de gedachte is ondraaglijk.
In de media- artikel in Freya magazine juni 2021
Meer dan 200 keer is het mislukt. Bij het leren hoelahoepen stopte ik na 30 keer oefenen. En aan een ingewikkelde rekensom begin ik al helemaal niet. Maar dit ging om een kind. Dus ging ik door. Als ik al twijfelde, stelden de medici mij gerust. Alles was nog mogelijk. Het kind kwam niet. Maar ook niet de depressie of alcoholproblemen die ik had verwacht. Er kwam verdriet, natuurlijk, boosheid ook. De opluchting kwam totaal onverwachts. De opluchting van stoppen met iets wat toch niet lukt.
Nu is ons gezin compleet
Tegenover zit een prachtige vrouw van 36 jaar. Ze heeft 3 kinderen en een leuke parttime baan op een school. "Het is precies het leven zoals ik het altijd voor me zag" zegt ze. "Dus eigenlijk zou ik heel gelukkig moeten zijn, maar ben het niet ". Ze lijkt te schrikken van haar eigen woorden. Durft het bijna niet te vertellen. Over hoe ze zichzelf mist. Haar vrijheid, haar spontaniteit, haar lichaam van voor de bevallingen, haar geld om ermee te doen waar ze zin in heeft.
Ergste nachtmerrie
Ze wil graag zwanger worden, al 10 jaar lang. Na allerlei behandelingen die niet werkten, zit ze nu tegenover mij. Moe en verdrietig. "Ik hoor in mijn omgeving dat ik er meer ontspannen in moet staan. Kun jij daar voor zorgen ? " Ik kijk haar aan. " Wat zou er gebeuren als je meer ontspannen bent ? " vraag ik. " Dan word ik hopelijk wel zwanger" zegt ze zacht.
Ik mankeer niets
Ik zit op een plakkerig bankje. Het is druk. Naast mij zit een vrouw en daarnaast haar infuus. “Wat mankeer je? “ vraagt ze. Nog geen half uur geleden zaten we bij de gynaecoloog. Wij bloednerveus, zij dolenthousiast. “ Alle uitslagen zijn goed ! Er is niets met jullie aan de hand!” Ze schudt met haar hoofd. “Geen idee waarom jullie nog niet zwanger zijn geworden…maar we gaan de natuur een handje helpen". Ze schrijft een recept voor.
Ik heb last van de onzekerheid op mijn werk
“Ik heb last van de onzekerheid op mijn werk. Ik weet niet waar ik aan toe ben en dat maakt me onrustig “. Er zit een stevige man tegenover mij. “Wat is er onzeker op je werk ? “ vraag ik. “Nou , we zijn bezig met een project die nog een jaar duurt. Als dat project is afgelopen, weet ik niet of ik nog werk heb. En of ik mag blijven”. “Wat wil je zelf ?” vraag ik. Hij kijkt me vertwijfeld aan. “Wat ik zelf wil ? “ Het valt stil. Hij kijkt naar zijn handen en het blijft stil. Ook ik blijf stil, afwachtend.
